Festival's guests

Olga Tokarczuk

Joanna Bator

Ewa Woydyłło

Magdalena Środa

Andrzej Stasiuk

Zbigniew Rokita

Sylwia Chutnik

Grzegorz Kasdepke

Joanna Kuciel-Frydryszak

Anna Bikont

Paweł Sołtys

Katarzyna Kasia i Grzegorz Markowski

Katarzyna Groniec

Karolina Ćwiek-Rogalska

Andreas Kossert

Magdalena Grzebałkowska

Katarzyna Błażejewska-Stuhr

Maciej Stuhr

Urszula Zajączkowska

Eliza Kącka

Krzysztof Fedorowicz

Karolina Kuszlewicz

Jerzy Starzyński

Elżbieta Mirga-Wójtowicz

Przemysław Witkowski

Daniel Muzyczuk

Karol Maliszewski

Jakub Kornhauser

Małgorzata Mikołajczak

Kornelia Ćwiklak

Wojciech Browarny

Paulina Korzeniewska

Antonina Tosiek

Aneta Godynia

Kacper Pobłocki

Marcin Wodziński

Joanna Rusinek

Monika Michaluk

Wojciech Tworek

Waglewski Fisz Emade

Mela Koteluk

Kortez

Raz, Dwa, Trzy

Janusz Łastowiecki

Paulina Januszewska

Agnieszka Ginko-Humphries

Patrycja Purgał

Urszula Glensk

Amelia Sarnowska

Irek Grin

Waldek Mazur

Mirosława Szott

Katarzyna Byłów

Olga Tokarczuk

(ur. 1962)

– wybitna pisarka, eseistka, poetka i autorka scenariuszy, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury „za wyobraźnię narracyjną, która w połączeniu z encyklopedyczną pasją reprezentuje przekraczanie granic jako formę życia”. Najnowszymi książkami Olgi są Empuzjon (2022) oraz Pan Wyrazisty (2023), powieść graficzna stworzona razem z Joanną Concejo. Na tegorocznym festiwalu noblistka czytać będzie fragmenty swojej nowej książki, która premierę ma w drugiej połowie 2026 roku.

fot. Jana Karpienko

Joanna Bator

(ur. 1968 w Wałbrzychu) – pisarka, kulturoznawczyni, autorka powieści, esejów i prac naukowych, jedna z najważniejszych współczesnych polskich autorek. W swojej twórczości podejmuje tematy tożsamości, pamięci, rodzinnych historii i miejsca Polski we współczesnym świecie. Jej charakterystyczny styl łączy realizm z elementami symbolicznymi, baśniowymi i onirycznymi, a inspiracje czerpie m.in. z historii Dolnego Śląska, własnych doświadczeń i podróży.

Do jej najważniejszych książek należą „Piaskowa Góra”, „Chmurdalia” i „Ciemno, prawie noc”. Za tę ostatnią otrzymała w 2013 roku Literacką Nagrodę Nike. „Japoński wachlarz” został uhonorowany Nagrodą im. Beaty Pawlak, przekład „Piaskowej Góry” znalazł się w finale Międzynarodowej Niemieckiej Nagrody Literackiej, a „Chmurdalia” zdobyła szwajcarską Spycher Prize. W 2024 roku pisarka otrzymała Austriacką Nagrodę Państwową dla Twórców Literatury Europejskiej.

fot. Magda Hueckel

Ewa Woydyłło

– jako psycholog zajmuje się leczeniem uzależnień w Ośrodku Terapii Uzależnień Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. W ramach Fundacji im. Stefana Batorego kieruje Regionalnym Programem Przeciwdziałania Uzależnieniom. Jej dziełem jest rozpowszechnienie w Polsce leczenia według tzw. modelu Minnesota, opartego na filozofii Anonimowych Alkoholików.

Pisze książki pełne wiary w nieskończone możliwości, jakie możemy w sobie odkryć, aby świadomie i z powodzeniem kierować swoim życiem.

Autorka m. in.: Zaproszenie do życia, Wyzdrowieć z uzależnienia, Sekrety kobiet, My-rodzice dorosłych dzieci. W zgodzie ze sobą, Podnieś głowę, Rak duszy. O alkoholizmie, Buty szczęścia. Za książkę Rak duszy została nagrodzona przez czytelników „Charakterów” Nagrodą Teofrasta.

Magdalena Środa

– dr hab., profesor, pracuje w Zakładzie Etyki Instytutu Filozofii UW, zajmuje się historią idei etycznych, etyką stosowaną, filozofią polityczną i problematyką kobiecą. Jest autorką wielu książek, m.in.: „Idea godności w historii i etyce” (1993), „Indywidualizm i jego krytycy. Współczesne spory między liberałami, komunitarianami i feministkami na temat podmiotu, wspólnoty i płci” (2003), „Kobiety i władza” (2009), „Etyka dla myślących (2010)”, „O gender i innych potworach” (2014), „Obcy, inny, wykluczony” (2020). Obecnie pracuje nad książką poświęconą moralności życia publicznego.

Andrzej Stasiuk

(ur. 1960) – prozaik i eseista. Urodził się w Warszawie, od lat mieszka w Beskidzie Niskim. Autor książek Mury Hebronu, Dukla, Opowieści galicyjskie, Dziewięć, Jadąc do Babadag, Taksim, Dziennik pisany później, Grochów, Nie ma ekspresów przy żółtych drogach, Wschód, Osiołkiem, Kroniki beskidzkie i światowe, Przewóz, Rzeka dzieciństwa i innych.

Laureat wielu nagród, m.in. Nagrody Literackiej Nike (2005), Nagrody Literackiej Gdynia (2010), Nagrody Nowa Kultura Nowej Europy im. Stanisława Vincenza (2011), Dorocznej Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie literatury (2011), Nagrody Literackiej m. st. Warszawy (2015),  Austriackiej Nagrody Państwowej w dziedzinie literatury europejskiej (2016),  Nagrody im. Nicolasa Bouviera (2018) oraz nagrody Orzeł Stulecia (2021). Jego książki są tłumaczone na niemal wszystkie języki europejskie, a także na koreański.

Foto © Tomasz Gotfryd

Zbigniew Rokita

– reporter, redaktor, specjalizuje się w problematyce Europy Wschodniej i Górnego Śląska. Autor książek reporterskich „Aglo. Banką po Śląsku” (2025), „Odrzania. Podróż po Ziemiach Odzyskanych” (2023), „Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku” (wyróżnionej podwójną Nagrodą Literacką Nike: jury oraz czytelników; 2020) i „Królowie strzelców. Piłka w cieniu imperium” (2018). Autor sztuk teatralnych: „Nikaj” (2021, Teatr Zagłębia), „Weltmajstry” (2022, Teatr Korez), „Kocham Cię proszę pana” (2024, Teatr Korez). Stały współpracownik Tygodnika Powszechnego. Pisał korespondencje zagraniczne z wielu krajów, m.in. z Sudanu Południowego, Ghany, Mongolii, Libanu, Rosji czy Namibii. Felietonista tygodnika „Piłka nożna”. Pochodzi z Gliwic, mieszka w Katowicach.

fot. Arkadiusz Gola

Sylwia Chutnik

– urodzona w 1979 roku w Warszawie. Doktor nauk humanistycznych. Z wykształcenia kulturoznawczyni, absolwentka Gender Studies na UW oraz Studiów Polsko-Żydowskich IBL PAN. Pisarka, publicystka, działaczka społeczna i promotorka literatury. Członkini Stowarzyszenia Unia Literacka. Kuratorka festiwali i inicjatyw literackich (Międzynarodowy Festiwal Literacki Apostrof, Kawiarnia Literacka OFF Festival, dyskusje i spotkania autorskie). Wykładowczyni Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu SWPS oraz w szkole pisania Maszyna do Pisania. Felietonistka ,,Polityki”, “Czasu Literatury” i wielu portali internetowych. Współprowadziła programy literackie „Cappuccino z książką” i „Zapomniani – odzyskani” w TVP Kultura oraz „Barłóg literacki”. Jej teksty ukazały się w książkach zbiorowych oraz w wielu katalogach do wystaw sztuki współczesnej i programach teatralnych (między innymi Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, Galeria Bunkier Sztuki, Muzeum Nobla w Sztokholmie). Publikuje gościnnie na łamach prasy polskiej i zagranicznej. Jej teksty naukowe znalazły się w ponad 25 opracowaniach i książkach zbiorowych. Stypendystka Homines Urbani 2008, Instytutu Books from Lithuania 2009, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2010, Miasta Stołecznego Warszawy 2010, Instytutu Goethego 2010. Laureatka nagród literackich i społecznych. Zasiada między innymi w Kapitule Nagrody im. Olgi Rok, Kapitule Obywatelskiej Naukowych Nagród “Polityki” oraz w Radzie Fundacji Feminoteka. Była wokalistką punkowego zespołu Zimny Maj. Prowadzi podcast Radio Sylwia i Elgiebete TV.

Grzegorz Kasdepke

– autor bestellerów, które trafiły na listę lektur szkolnych, zarówno obowiązkowych i uzupełniających (Detektyw Pozytywka, Co to znaczy, Mity dla dzieci, Wielka Księga Uczuć, Kacperiada) – za swoją twórczość został uhonorowany między innymi tytułami Ambasadora Polszczyzny oraz Kawalera Orderu Uśmiechu.

fot. Adam Wajrak

Joanna Kuciel-Frydryszak

– absolwentka polonistyki na Uniwersytecie Wrocławskim, pisarka i dziennikarka; debiutowała jako reporterka Polskiego Radia, najdłużej związana była z wrocławską prasą.

Autorka biografii Antoniego Słonimskiego “Słonimski. Heretyk na ambonie” i Kazimiery Iłłakowiczówny “Iłła”, a także bestsellerowych reportaży historycznych “Służące do wszystkiego” i “Chłopki. Opowieść o naszych babkach”. Ostatnia książka wywołała społeczny rezonans, stając się jedną z najpopularniejszych książek 25-lecia i osiągając rekordowy nakład. Zdobyła szereg nagród, m.in. Teresy Torańskiej, O’lśnienia Onetu, dwie statuetki Bestsellerów Emipku, tytuł Mądra Książka Roku, nominację do Nike i i nagrody Ryszarda Kapuścińskiego.

Mieszka we Wrocławiu. Należy do stowarzyszenia zawodowego pisarzy Unia Literacka.

fot. Łukasz Rajchert

Anna Bikont

– dziennikarka, reporterka, z wykształcenia psycholożka. Od pierwszego do ostatniego numeru w „Tygodniku Mazowsze”, piśmie podziemnej Solidarności. W 1989 roku współtworzyła „Gazetę Wyborczą. Autorka setek artykułów i kilkunastu książek, w tym My z Jedwabnego (2004, m.in. Europejska Nagroda Książkowa i amerykańska National Jewish Book Award dla książki o tematyce Holocaustu), Sendlerowa. W ukryciu (2017, m.in. Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego), Cena. W poszukiwaniu żydowskich dzieci po wojnie (2022, nagroda Newsweeka, finalistka Nagrody im. Kapuścińskiego, finalistka Nagrody Nike). W 2017 r. otrzymała doktorat honoris causa Uniwersytetu w Göteborgu. Jej ostania książka Nie koniec nie początek. Powojenne losy polskich Żydów ukazała się w 2025 roku w Wydawnictwie Czarne we współpracy z Muzeum POLIN i jest w piątce finalistów nagrody Kapuścińskiego.

fot. Mateusz Skwarczek | Agencja Gazeta

Paweł Sołtys

– muzyk, autor piosenek. Jako Pablo­pavo wydał kilkanaście płyt, zagrał około tysiąca koncertów. Studiował rusycystykę, ale studiów nie ukończył. Jego opo­wiadania ukazywały się w „Lampie”, „Ricie Baum”, „Stu­dium”. Za prozatorski debiut Mikrotyki otrzymał Nagrodę Literacką im. Marka Nowakowskiego i Nagrodę Literacką Gdynia, znalazł się w finale Nagrody Literackiej Nike oraz był nominowany do Paszportu „Polityki”, Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida i Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza. Za drugą książkę Nieradość otrzymał no­minację do Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida oraz nominację do Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima przy­znawanej za całokształt twórczości. Mieszka w Warszawie, kibicuje Legii Warszawa.

fot. Rafał Komorowski

Katarzyna Kasia i Grzegorz Markowski

Katarzyna Kasia – doktorka, filozofka, publicystka. Stypendystka Fundacji Kościuszkowskiej na Uniwersytecie w Princeton (USA). Pracuje w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich. Autorka esejów i książek, tłumaczka tekstów włoskich filozofów. Członkini grupy eksperckiej Team Europe Direct i kolektywu artystycznego Kanał Polska. Współtwórczyni i prowadząca programów „Kwiatki polskie” i „Kwiatki polskie w niedzielę” w TVP info i TVP2. Z Grzegorzem Markowskim współprowadzi czwartkowe poranki w Radiu Nowy Świat, współtworzy podcasty „Poszukiwacze politycznego złota” i „Filozofia jest dla dziewczyn”. Pisze felietony dla tygodnika „Newsweek Polska” i miesięczni- ka „Pani”. Warszawianka roku 2023, w 2024 roku wyróżniona nagrodą im. Mariusza Waltera w kategorii osobowość medialna, Mistrzyni Mowy Polskiej.

Grzegorz Markowski – absolwent Wydziału Socjologii i Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Ekspert w dziedzinie brand consultingu oraz komunikacji marketingowej i społecznej. Zdobywca tytułu Mistrza Mowy Polskiej. Współtwórca satyrycznego spektaklu teatralnego Kanał Polska, w którym występuje do dziś na scenie teatru Komedia w Warszawie. Współautor – wraz z dr. Katarzyną Kasią – książki Siedem życzeń. Rozmowy o źródłach nadziei. Współtwórca i prowadzący programów „Kwiatki Polskie” i „Kwiatki Polskie w niedzielę” nadawanych w TVP Info i TVP2.

 

fot. Jerzy Wypych | Fundacja Olgi Tokarczuk

Katarzyna Groniec

Laureatka głównej nagrody Festiwalu Młodych Talentów w Poznaniu (1988); debiutowała rolą Anki w musicalu „Metro” w Teatrze Dramatycznym (1991). W 1997 roku na Festiwalu Piosenki Aktorskiej zdobyła Grand Prix, Pierwszą Nagrodę i Nagrodę Dziennikarzy, gdzie zaśpiewała „Zdemaskowanie piosenki” Hemara oraz „Amsterdam” Brela.

W kwietniu 2008 roku Katarzyna Groniec otrzymała dyplom mistrzostwa im. Aleksandra Bardiniego – za wybitne osiągnięcia artystyczne w dziedzinie piosenki aktorskiej.

Wyjątkowa wokalistka i osobowość polskiej sceny. Niekiedy cały teatralny zespół nie jest w stanie dostarczyć tylu emocji i tak umiejętnie przenieść słuchaczy w świat o którym opowiada. A opowiada niezwykle przejmująco i wiarygodnie, dzięki czemu po chwili każdy przenosi się w świat kreowany słowem i melodią. Jej występy to przejmujące spektakle, a widzowie od początku czują realistyczność wszystkich historii. Towarzyszący artystce muzycy w idealny sposób dozują emocje budując niepowtarzalny nastrój.

Ważniejsze spektakle teatralne:

  • Nie opuszczaj mnie… – reż. Janusz Józefowicz
  • Trzy razy Piaf – reż. Artur Barciś
  • Piotruś Pan – reż. Janusz Józefowicz
  • Opera za trzy grosze – reż. Wojciech Kościelniak
  • Cohen – reż. Krzysztof Zaleski
  • Mandarynki i pomarańcze – reż. Wojciech Kościelniak
  • Tango Operita: Szare kwiaty – reż. Roman Kołakowski
  • Bagdad Cafe – reż. Krystyna Janda

Role telewizyjne:

  • Wrota Europy – reż. Jerzy Wójcik
  • Przybysz z Narbony – reż. Laco Adamik
  • Wieczory i poranki – reż. Krzysztof Babicki

fot_Alex-Lua_Kaczkowska

Karolina Ćwiek-Rogalska

– doktorka habilitowana kulturoznawstwa, antropolożka i bohemistka. Profesorka w Instytucie Slawistyki Polskiej Akademii Nauk. Laureatka Nagrody Naukowej „Polityki” oraz Narodowego Centrum Nauki. Stypendystka Fundacji na rzecz Nauki Polskiej i Programu Fulbrighta, ma za sobą pobyty naukowe m.in. na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, Uniwersytecie w Cambridge, Imre Kertész Kolleg w Jenie i Uniwersytecie Karola w Pradze. Doktorat napisała o niewielkiej czeskiej gminie na północnym zachodzie Czech, z której Czesi wysiedlili „swoich” Niemców – z badań powstała monografia Zapamiętane w krajobrazie. Od 2022 roku kieruje grantem Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych: wraz z zespołem śledzi powstawanie nowych kultur na terenach postprzesiedleniowych w Polsce, Czechach i Słowacji. Ziemie to podsumowanie kilkunastu lat jej badań nad pamięcią „Ziem Odzyskanych”.

fot. Leszek Zych / Polityka

Andreas Kossert

urodzony w 1970 roku, studiował historię, slawistykę i nauki polityczne. Doktor historii, pracował w Niemieckim Instytucie Historycznym w Warszawie, a od 2010 roku mieszka w Berlinie, gdzie działa jako historyk i autor. Jego książki poświęcone Mazurom (2001) i Prusom Wschodnim (2005) spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem. Ostatnio opublikował bestseller Zimna ojczyzna. Historia niemieckich wypędzonych po 1945 roku (2008), Prusy Wschodnie. Historia pewnego krajobrazu historycznego (2014) oraz Ucieczka. Historia ludzkości (2020). Za swoją twórczość otrzymał Nagrodę Literacką im. Georga Dehia (2008), Nagrodę NDR Kultur dla najlepszej książki non-fiction (2020) oraz nagrodę „Książka Polityczna Roku” Fundacji Friedricha Eberta (2021).

We wrześniu 2026 roku ukaże się jego nowa książka Elsas Welt – osobista opowieść o poszukiwaniu śladów rodzinnej historii autora w Łodzi.

Magdalena Grzebałkowska

– reporterka, autorka bestsellerowych biografii („Beksińscy. Portret podwójny”, „Komeda. Osobiste życie jazzu”, „Ksiądz Paradoks. Biografia Jana Twardowskiego”, „Dezorientacje. Biografia Marii Konopnickiej”) i reportaży historycznych. Laureatka Nike czytelników, Nagrody im. Torańskiej. Mieszka w Gdańsku.

fot. Rafał Komorowski

Katarzyna Błażejewska-Stuhr

Katarzyna Błażejewska-Stuhr dietetyk kliniczny i psychodietetyk

Ukończyła Warszawski Uniwersytet Medyczny, Szkołę Główną Psychologii Społecznej. Doktorantka na Pomorskim Uniwersytecie Medycznym. Współzałożycielka fundacji Kobiety bez diety.

Wyznaje zasadę, że jedzenie powinno być źródłem zdrowia i przyjemności. Chętnie gotuje i z radością eksperymentuje, najczęściej korzystając z lokalnych i sezonowych produktów. Uwielbia dietetyczne rozmowy, spotkania o tematyce zdrowotnej, z zainteresowaniem śledzi najnowsze doniesienia naukowe. 

Felietonistka magazynu Zwierciadło oraz autorka programu „357 kęsów na śniadanie” w Radio 357, autorka podcastu “Poradnik pozytywnego jedzenia

Autorka kilkunastu książek, w tym serii czterech książek Koktajle dla zdrowia i urody” (pierwsza część Koktajli wydana w 2015 roku była nominowana w prestiżowym konkursie Gourmand World Cookbook Awards – Najlepszej książki kulinarnej roku w kategorii „Koktajle”) i Superkoktajle. Najnowsze pozycje to “Poradnik pozytywnego jedzenia – Jak karmić się miłością”, “Dieta planetarna” i “Znikam. Zaburzenia odżywiania dzieci i młodzieży.”
fot. Karolina Synowiec

Maciej Stuhr

Urszula Zajączkowska

– botaniczka, poetka, profesorka w Zakładzie Botaniki Leśnej SGGW. Bada ruch i regenerację roślin, łączy naukę z filmem i literaturą. Autorka instalacji Przednówek (Expo 2025, Osaka), filmu Metamorphosis of Plants oraz książek np. minimum, Patyki, badyle, Piach. Laureatka Nagrody Fundacji Kościelskich. Publikuje w „Dwutygodniku”.

fot. Jerzy Wypych | Fundacja Olgi Tokarczuk

Eliza Kącka

– pisarka, literaturoznawczyni, krytyczka. Autorka książek prozatorskich:  Elizje (2017), po drugiej stronie siebie (2019), Strefa zgniotu (2022), Wczoraj byłaś zła na zielono (2024), książki eseistycznej  Idiomy. Eseje (2023)  oraz książek akademickich: Stanisław Brzozowski wobec Cypriana Norwida (2012), Lektura jako spotkanie. Brzozowski – tekst – metoda (2017).  Sporządziła kilka wyborów poezji (nie tylko najnowszej). Felietonistka i współpracowniczka “Tygodnika Powszechnego”. Laureatka Nagrody Literackiej Nike 2025 i Nagrody Nike Czytelników.

Fot. Mateusz Skwarczek/Agencja Wyborcza.pl

Krzysztof Fedorowicz

Jest finalistą Nagrody Literackiej Nike za rok 2020 – powieść „Zaświaty”. To autor książek: Odcienie (1988), Apokryfy i fragmenty (1994), Martwa natura (1998), Imiona własne (2000), Podróż na zachód, podróż na wschód (2010), powieści Grünberg (2012), podczas Festiwalu Rzeki Literatury zaprezentuje drugie tej książki, zmienione i uzpelnione.

Drukuje swoje teksty na łamach „Gazety Wyborczej”, „Tygodnika Powszechnego”, „Twórczości”, „Odry”, „Tygodnika Powszechnego”, „Pro Libris”, publikował również w poznańskim „Czasie Kultury”.

Laureat Nagrody Promocyjnej w Konkursie Literackim im. Georga Trakla, Konkursie Literackim Młodych Twórców Tygodnika Powszechnego i wielu innych. Czterokrotny laureat Lubuskiego Wawrzynu Literackiego. Laureat Nagrody Kulturalnej Marszałka Województwa Lubuskiego, Lauraet Nagrody Kulturalnej Miasta Zielona Góra w 2025 r. W roku 2022 był rezydentem Fundacji Wisławy Szymborskiej.

Należy do poznańskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Ważną część swojej działalności społecznej skupia w stowarzyszeniu Ruch Miejski Zielona Góra, jest też fundatorem Fundacji Tłocznia. Wielokrotnie i z powodzeniem bronił krajobrazu kulturowego województwa lubuskiego – alei drzew przydrożnych, parków, pałaców, starych winnic i sadów.

f0t. Joanna Franaszek

Karolina Kuszlewicz

– adwokatka i założycielka Kancelarii nad Wisłą. Od 13 lat występuje w procesach sądowych w obronie zwierząt i przyrody: karpi, gawronów, mew, saren, niedźwiedzi, wilków, rysi, krokodyli, psów, kotów, świń, Wisły, Puszczy Karpackiej i innych. Autorka prawniczych książek poświęconych ochronie zwierząt oraz wykładowczyni na aplikacji adwokackiej w Warszawie oraz na Uniwersytecie Warszawskim. Przewodnicząca ds. Zwierząt w Polskim Towarzystwie Etycznym. Prowadzi działalność edukacyjną pod nazwą „Kuszlewicz w imieniu”, w ramach której upowszechnia wiedzę o prawie ochrony zwierząt.

fot. Cezary Kowalski

Jerzy Starzyński

Łemko. Historyk, animator kultury, badacz, dokumentalista, choreograf, działacz społeczny. Założyciel Łemkowskiego Zespołu Pieśni i Tańca “Kyczera” (1991); pomysłodawca i dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Folklorystycznego “Świat pod Kyczerą” (od 1996). Twórca Łemkowskiej Biblioteki i Łemkowskiego Archiwum w Legnicy (w tym jednego z największych archiwów historii mówionej Łemków). Założyciel i redaktor naczelny Rocznika “Caryna, poświęconego historii, kulturze, językowi, literaturze i sztuce Łemków. Autor i wydawca kilkunastu pozycji książkowych, w tym opracowań źródłowych o strojach łemkowskich i monumentalnego trzytomowego wydawnictwa “Preselyly nas musowo. Listy Łemków z lat 1947-1948”. Organizator wielu wystaw, konferencji naukowych i warsztatów poświęconych historii i kulturze Łemków. Badacz i wykładowca folkloru tanecznego Łemków; autor układów tanecznych dla zespołów folklorystycznych z Polski, Ukrainy, Litwy, Wielkiej Brytanii i USA. Badacz i popularyzator kultury mniejszości narodowych i etnicznych w regionie legnickim; organizator Legnickich Festiwali Kultur “Kto siedzi na miedzi(-y)?”. Za swoją pracę nagrodzony miedzy innymi: nagrodą Fundacji Popierania Niezależnej Kultury Polskiej POLCUL z Sydney, Nagrodą Marszałka Województwa Dolnośląskiego, Nagrodą Miasta Legnicy, Nagrodą “Śląskie Niebo”, Nagrodą “Nikifora” (za zasługi dla kultury łemkowskiej). Odznaczony m. in. Brązowym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Zasłużony dla Kultury “Gloria Artis”. Uhonorowany także `tytułem “Zasłużony Działacz Kultury i Sztuki Ukrainy.

Elżbieta Mirga-Wójtowicz

– dr., animatorka kultury, politolożka i badaczka. Pracuje jako adiunktka w Ośrodku Badań nad Migracjami Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie zajmuje się migracjami Romów. Posiada blisko 15-letnie doświadczenie w administracji rządowej w zakresie realizacji polityki państwa wobec mniejszości narodowych i etnicznych oraz koordynowania działań integracyjnych wobec społeczności romskiej w Polsce. W latach 2008–2014 pełniła funkcję Pełnomocniczki Wojewody Małopolskiego ds. Mniejszości Narodowych i Etnicznych. Autorka licznych publikacji naukowych i popularnonaukowych dotyczących Romów, a także raportów ewaluacyjnych dla Komisji Europejskiej w ramach projektów Roma Civil Monitor (2017–2020, 2021–2025). Od 2010 roku współorganizuje wraz z międzynarodową siecią romskich organizacji młodzieżowych TernYpe projekt upamiętniający Zagładę Romów – Dikh He Na Bister. Członkini zarządu Fundacji Jaw Dikh oraz Europejskiego Instytutu Romów na rzecz Sztuki i Kultury (ERIAC). Współpracuje z OBWE/ODIHR/Contact Point on Roma and Sinti Issues, NDI, IOM, Komisją Europejską, Radą Europy, CEU i ERGO Network. Stypendystka U.S. Department of State (International Leadership Visitor Program, 2010), absolwentka Roma Access Program na Central European University (2006) oraz była stażystka Komisji Europejskiej (2005).

fot. Piotr Markowski

Przemysław Witkowski

– (1982), adiunkt w Uniwersytecie Civitas; autor książek: „Chwała Supermanom. Ideologia a popkultura” (2017), “Laboratorium Przemocy. Polityczna historia Romów” (2020), „Faszyzm, który nadchodzi” (2023) oraz “Partia Rosyjska” (2023); były doradca Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i członek gabinetu politycznego MKiDN; od 2024 r. zastępca dyrektora Instytutu Myśli Politycznej imienia Gabriela Narutowicza.

Daniel Muzyczuk

Kurator i krytyk sztuki, dyrektor Muzeum Sztuki w Łodzi, wykładowca w szkole doktorskiej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej. Laureat Grand Prix w konkursie Igora Zabla (2011 r.), nagrody Sybilla za Najlepszą Wystawę Sztuki (2012 r.) oraz za Najlepszą Publikację (2016 r.), jak również Nagrody Litewskich Krytyków Sztuki za rok 2023.

fot. Konrad Smoleński

Karol Maliszewski

dr hab., profesor Uniwersytetu Wrocławskiego; poeta i prozaik, krytyk literacki. Opublikował kilkanaście tomów wierszy, liczne utwory prozatorskie i szereg zbiorów tekstów krytycznoliterackich, m.in. „Nasi klasycyści, nasi barbarzyńcy”, „Rozproszone głosy. Notatki krytyka”, „Wolność czytania”, „Poezja i okolice. Między krytyką literacką a historią literatury”, „Bez zaszeregowania. O nowej poezji kobiet”, „Język w ogniu i inne metafory krytycznoliterackie”. Jest autorem książek dla dzieci, np. „Przypadki Pantareja”, i lokalnych baśni i legend (np. „Diabeł z Wilkowca”) oraz współautorem podręcznika „Jak zostać pisarzem”. Mieszka w Nowej Rudzie.

Jakub Kornhauser

– eseista, poeta, tłumacz, literaturoznawca, pracownik naukowy Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autor i redaktor ponad czterdziestu książek, laureat m.in. Nagrody im. Wisławy Szymborskiej za tom poematów prozą Drożdżownia (2016) i Nagrody Znaczenia za książkę eseistyczno-rowerową Premie górskie najwyższej kategorii (2021). Ostatnio wydał m.in. rowerowy przewodnik po Borach Tucholskich Lotne finisze (2023), tom poematów prozą Lata z jamnikiem(2024) i przełożył na polski esej francuskiego kolarza-filozofa Guillaume’a Martina Sokrates na rowerze (2025). W 2026 ukaże się tom z esejami Komunikacja zastępcza. Szkice o mikropodróżowaniu. Przekładał także książki m.in. Gherasima Luki, Henriego Michaux czy Gellu Nauma, zredagował wiele antologii poetyckich i numerów czasopism. Prowadzi kilka serii wydawniczych. Zasiada w kapitule Nagrody Literackiej Gdynia. W ramach portalu malopolskatogo.plwytycza i opisuje trasy rowerowe i spacerowe. Jeździ na rowerze na krótkich i długich dystansach. Mieszka w Krakowie.

Małgorzata Mikołajczak

– literaturoznawczyni, kierowniczka Zakładu Literatury w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Zielonogórskiego, członkini Komitetu Nauk o Literaturze PAN, prezeska Lubuskiego Towarzystwa Naukowego i wiceprezeska Międzynarodowego Stowarzyszenia Studiów Polonistycznych, redaktorka naukowa serii wydawniczych „Historia Literatury Pogranicza” i „Nowy regionalizm w badaniach literackich”. Zajmuje się poezją  współczesną i literackim regionalizmem, ma w  dorobku monografie poświęcone twórczości Urszuli Kozioł i Zbigniewa Herberta, historii i teorii regionalizmu literackiego, literatury lubuskiej i literatury osadniczej. W roku 2026 za książkę „Tropy topografii”. W kręgu literatury osadniczej i postosadniczej otrzymała  Lubuski Wawrzyn Naukowy.

fot. Tadeusz Poźniak

Kornelia Ćwiklak

literaturoznawczyni, doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autorka książek: Bliscy nieznajomi. Górnośląskie pogranicze w polskiej i niemieckiej prozie współczesnej (Universitas, Kraków 2013), Literackie podróże do Polski i Niemiec. Studia imagologiczne (Silva Rerum, Poznań 2019) i ok. 100 artykułów naukowych, przekładów oraz recenzji tekstów naukowych i literackich. Pomysłodawczyni i redaktorka naukowa monografii pt. Baśń we współczesnej kulturze (Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2015). Współredaktorka (wraz z Janem Galantem) tomów zbiorowych: Kultura lokalna, Ostrów Wlkp. 2014; Pamięć pogranicza. Granice w krajobrazie kulturowym regionu ostrowskiego, Ostrów Wlkp. 2017; Życie codzienne na (wielkopolskiej) prowincji u progu niepodległości, Ostrów Wlkp. 2019; Biografie lokalne, Ostrów Wlkp. 2022. Ostatnio ukazała się książka Obecne nieobecne. Granice fantomowe w polskiej literaturze i kulturze (XIX-XXI wiek), pod red. K. Ćwiklak, J. Galanta i E. Rybickiej, Universitas, Kraków 2026.

Zajmuje się badaniami komparatystycznymi, postkolonialnymi oraz polsko-niemieckimi relacjami w literaturze współczesnej. Uczestniczka międzynarodowych i krajowych konferencji oraz projektów badawczych (m.in. „Romantyzm środkowoeuropejski w kontekście postkolonialnym” na Uniwersytecie Warszawskim, NPRH; „Nowy regionalizm w badaniach literackich”, NCN). W 2000 roku stypendystka Fundacji Janineum w Wiedniu. W 2010 visiting professor na Université libre de Bruxelles (ULB).

Wojciech Browarny

BIOGRAM

Wojciech Browarny – profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, historyk literatury polskiej, regionalista. Kieruje Zakładem Literatury Polskiej XX i XXI wieku oraz Pracownią Badań Regionalnych. Członek Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej Akademii Nauk.

Naukowo zajmuje się współczesną polską prozą, antropologicznymi problemami nowoczesności, związkami kultury i historii z przyrodą oraz badaniami archiwalnymi. W latach 2024-2025 kierował zespołowym projektem badawczym „Prze-wodnik dolnośląski. Wody regionu jako miejsca pamięci i dziedzictwo przyrodniczo-kulturowe”, współfinansowanym przez Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego i Uniwersytet Wrocławski.

W latach 2022–2024 był członkiem jury Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus i kapituły Lubuskiego Wawrzynu Literackiego. Od 2025 jest jurorem Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius.

Autor książek m.in. Tadeusz Różewicz and Modern Identity in Poland since the Second World War (Wrocław 2019), Historie odzyskane. Literackie dziedzictwo Wrocławia i Dolnego Śląska (Wrocław 2019), W drodze. Wrocław śladami Tadeusza Różewicza(Wrocław 2021), Anatomia nowoczesnego regionu. O związkach środowiska, kultury i pamięci (Wrocław 2023), Stulecie Tadeusza Różewicza. O pisaniu i wspominaniu (2025) oraz opracowania Wyboru prozy Tadeusza Różewicza w serii Biblioteki Narodowej (Wrocław 2021).

fot. Magdalena Mądra

Paulina Korzeniewska

– poetka, tłumaczka audiowizualna, scenarzystka i adiunktka w Instytucie Neofilologii Uniwersytetu Zielonogórskiego. Autorka trzech książek poetyckich: Usta Vivien Leigh(2010), nominowanej do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius, Pogodna biel dobrego samopoczucia (2016), wyróżnionej Lubuskim Wawrzynem Literackim, oraz Mniej (2022, Wydawnictwo Biblioteki i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu). Jest także autorką książki dla dzieci U Twojego Boku (2024).

Laureatka konkursów scenariopisarskich i finalistka programów rozwoju scenariuszy. Obecnie pracuje nad pełnometrażowym filmem poświęconym życiu polskiej lekkoatletki Stanisławy Walasiewicz.

Antonina Tosiek

Poetka, krytyczka, badaczka dwudziestowiecznej diarystyki ludowej. Doktorantka w Zakładzie Antropologii Literatury Uniwersytetu Adama Mickiewicza. Laureatka Studenckiego Nobla w kategorii literatura i dziennikarstwo. Debiutowała książką poetycką storytelling (2021), nominowaną do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius. Za żertwy(2024), swój drugi tom poetycki, otrzymała w 2025 roku Nagrodę im. Wisławy Szymborskiej oraz Nagrodę Literacką m.st. Warszawy.

Od 2021 roku na łamach „Czasu Kultury” prowadzi autorski cykl o pamiętnikach chłopek i chłopów. W wydawnictwie Czarne ukazał się jej esej historyczny poświęcony historii mieszkanek wsi w XX wieku – Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet (2025).

fot. Adrian Wykrota

Aneta Godynia

Aneta Godynia zawodowo zajmuje się genealogią. W swojej pracy łączy kwerendę archiwalną z opowieścią o ludziach, odtwarzając z dokumentów historie zwykłych rodzin, ich wyborów i codziennego życia. Na Instagramie stworzyła Galicyjskie Drzewo — jeden z największych w Polsce autorskich projektów historycznych, który angażuje szeroką społeczność zainteresowaną genealogią, mikrohistorią i historią społeczną. Autorka bestsellerowej książki „Wiejskie dzieci. Kiedy nasi przodkowie byli mali” oraz mającej się niebawem ukazać książki „Nieugięte. Jakie naprawdę były wiejskie kobiety”.

Kacper Pobłocki

– antropolog społeczny, pisarz, profesor Uniwersytetu Warszawskiego. Jego książka Kapitalizm. Historia krótkiego trwania (2017) otrzymała Nagrodę „Economicus” dla najlepszej polskiej książki ekonomicznej roku, a Chamstwo (2021) znalazło się  w finale Nagrody im. Marcina Króla oraz w finale w Nagrody Literackiej „Nike”.

fot. Mikołaj Starzyński

Marcin Wodziński

(ur. 1966) historyk i judaista, ówczesny kierownik Katedry Judaistyki im. Tadeusza Taubego na Uniwersytecie Wrocławskim. Doktorant ze Śląskoznawczego Studium Doktoranckiego przy Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Wśród jego specjalności wymienia się: epigrafikę hebrajską, historię Żydów polskich w XIX wieku, Haskala oraz Chasydyzm.

Od 2003 był kierownikiem Zakładu Studiów Żydowskich, w 2016 roku przekształconego w Katedrę Judaistyki Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 2000–2014 był historycznym konsultantem wystawy głównej Muzeum Historii Żydów Polskich Polin, w latach 2010–2012 głównym historykiem tego Muzeum, a następnie członkiem Rady Historycznej Muzeum. Członek Rady Głównej Polskiego Towarzystwa Studiów Żydowskich w latach 2002–2018, a w latach 2011–2018 wiceprezes. Jest też członkiem rady akademickiej programu judaistycznych studiów doktorskich Uniwersytetu Karola w Pradze, Komisji Historii i Kultury Żydów Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie, komitetu sterującego Digital Humanities Forum, European Association for Jewish Studies i in.. W kadencji 2024–2028 pełni funkcję przewodniczącego Rady Programowej Żydowskiego Instytutu Historycznego.

Autor m.in. takich książek jak: Opowieści chasydzkie: antologia, Władze Królestwa Polskiego wobec chasydyzmu. Z dziejów stosunków politycznych i Hasidism: A New History (we współpracy z David Assaf, David Biale, Benjamin Brown, Uriel Gellman, Samuel Heilman, Moshe Rosman, Gad Sagiv).

Joanna Rusinek

Joanna Rusinek urodziła się w 1978 roku w Krakowie. Uczyła się na panią od angielskiego, panią od plastyki, aż wreszcie skończyła studia na Wydziale Grafiki krakowskiej ASP. Projektuje okładki, ilustruje książki dla dzieci i robi filmy animowane. Lubi jeść dobre rzeczy i oglądać dobre filmy – najlepiej jednocześnie.
Zilustrowała między innymi “Piotrusia Pana i Wendy” J.M. Barriego, “Kreskę i Kropka” Jarosława Mikołajewskiego i “Samotnego Jędrusia” Wojciecha Widłaka, a ilustrowany przez nią “Mały Chopin” napisany przez jej brata Michała ruszył dzielnie w świat, bo został przetłumaczony na kilkanaście języków (w tym chiński i japoński).

 

fot. M. Starzyński

Monika Michaluk

– autorka książek dla dzieci, projektantka opowieści i edukacji. Tworzy angażujące narracje i projekty edukacyjne wokół dziedzictwa kulturowego, jego wartości i współczesnej interpretacji, ze szczególnym uwzględnieniem najmłodszych odbiorców.

Interesuje ją to, co dzieje się pomiędzy przeszłością a teraźniejszością: jak dawne opowieści, praktyki i wiedza mogą stać się punktem wyjścia do rozmowy o współczesnym świecie.

Jej projekty łączą literaturę, design, edukację i pracę z dziedzictwem, a ich wspólnym mianownikiem jest uważność na odbiorcę i przekonanie, że opowieść najlepiej działa wtedy, gdy można ją zrozumieć poprzez doświadczenie.

Jej utwory i projekty zdobyły takie wyróżnienia, jak: Must Have od Art Center i Łódź Design Festival (dwukrotnie), I nagroda w konkursie Świat Przyjazny Dziecku (Komitet Ochrony Praw Dziecka), wyróżnienie w 27. finale Europejskich Dni Dziedzictwa za wydarzenie i projekt edukacyjny, zrealizowane wspólnie z Muzeum Etnograficznym w Rzeszowie, oraz nominacja do Nagrody im. Ferdynanda Wspaniałego dla książki roku.

fot. S. Jankowski

Wojciech Tworek

Wojciech Tworek jest kierownikiem Katedry Judaistyki im. Tadeusza Taubego na Uniwersytecie Wrocławskim. Jest autorem szeregu publikacji o historii i kulturze chasydyzmu, w tym monografii The Polish Exile: Chabad Hasidism in the Interwar Years (McGill-Queen’s University Press, 2026), oraz współredaktorem (z Marcinem Wodzińskim) Opowieści chasydzkich: antologii (Ossolineum, 2025).

fot. Katarzyna Taczyńska

Waglewski Fisz Emade

Mela Koteluk

Kortez

Raz, Dwa, Trzy

Janusz Łastowiecki

– adiunkt w Zakładzie Dziennikarstwa i Nauk o Mediach Uniwersytetu Zielonogórskiego, krytyk radiowy i teatralny. Prowadzi kursy z mediów społecznościowych, eco-influencingu, krytyki teatru radiowego, wiedzy o dramacie i teatrze, a także ćwiczenia poświęcone zagadnieniom filmu polskiego i światowego po 1989 roku. W latach 2018-19 kierownik literacki Lubuskiego Teatru. W latach 2020-25 koordynator cyklu Czytelnia dramatu
w WiMBP im. Cypriana Norwida w Zielonej Górze. Na Spotify oraz innych serwisach streamingowych realizuje muzyczny podcast ZAPLECZE alternatywa nastrój las.

Paulina Januszewska

– jest dziennikarką. W mediach pracuje od 10 lat – najpierw w Newsweeku Polska, później w Krytyce Politycznej, a obecnie w GQ Poland. Pisze o nierównościach płciowych, kulturze i życiu społecznym. Jej pracę wyróżniono m.in. nagrodą specjalną w konkursie Dziennikarze dla klimatu, a także nominacjami do Pióra Nadziei 2024 Amnesty International i Nagrody Dziennikarskiej im. Zygmunta Moszkowicza „Człowiek z pasją”. Jest autorką książki „Gównodziennikarstwo. Dlaczego w polskich mediach pracuje się tak źle?”.

fot. Jakub Szafrański

Agnieszka Ginko-Humphries

– poetka i pisarka, anglistka, tłumaczka, organizatorka spotkań kulturalnych i społecznych. Publikuje pod nazwiskiem Ginko. Wydała trzy zbiory wierszy i pięć książek dla dzieci. Otrzymała m.in. wyróżnienie Książka Przyjazna Dziecku i ogólnopolską Nagrodę Guliwer w Krainie Olbrzymów. Od 25 lat organizuje imprezy kulturalne i społeczne. Mieszka w Zielonej Górze.

Patrycja Purgał

(ur. 1981 w Legnicy) – absolwentka Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu oraz studiów podyplomowych „Teksty współczesnej kultury” w Instytucie Literatury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Popularyzatorka współczesnej poezji; organizuje warsztaty i marsze nordic walking z poezją, zainicjowała (we współpracy z Legnicką Biblioteką Publiczną im. T. Gumińskiego) obchody Światowego Dnia Poezji w Legnicy. Zawodowo zajmuje się analizami rynku, doraźnie redaguje teksty poetyckie i użytkowe. Wyróżniona „Przepustką Literacką” magazynu Zwierciadło w konkursie na dziennik „Dzień po dniu” (2010). Laureatka konkursów poetyckich. Autorka książek poetyckich „Wierszoterapie” (Wydawnictwo Ostrogi, 2024) oraz „Starsza Pani na balkonie” (Wydawnictwo Ostrogi, premiera: wrzesień 2026).

fot. Marta Zdrzalik

Urszula Glensk

(ur. 1967 w Tarnowskich Górach)

– literaturoznawczyni, krytyczka literacka, profesorka Uniwersytetu Wrocławskiego. Pracuje w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej. Jurorka Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus” (w latach 2019–2021).

Opublikowała prawie 200 artykułów naukowych i publicystycznych oraz pięć książek, m.in. monografię „Historia słabych. Reportaż i życie w Dwudziestoleciu 1918–1939”, za którą dostała Nagrodę Historyczną „Polityki”. Za „wysoko ocenioną” habilitację otrzymała Nagrodę Prezesa Rady Ministrów.

Najnowsza książka, biografia „Hirszfeldowie – zrozumieć krew”, była nominowana do Nagrody Nike, została wyróżniona Nagrodą Młodzieżowych Klubów Historycznych im. Kazimierza Moczarskiego oraz Nagrodą Specjalną Leopoldina.

Stworzyła „Fundację No Border”, aby pomagać uchodźcom na granicy polsko-białoruskiej. Jej najnowsza książka to „Pinezka. Historie z granicy polsko-białoruskiej”, nagrodzona Grand Pressem 2025.

fot. Rafał Komorowski

Amelia Sarnowska

— krytyczka literacka, redaktorka i dziennikarka, w przeszłości literaturoznawczyni związana z Uniwersytetem Jagiellońskim. W pracy nad literaturą skupia się głównie na prozie współczesnej, rynku książki i życiu literackim. Niespieszny wędrowiec po kulturalno-społecznych i literacko-filozoficznych pograniczach. Interesuje się także kinem, Bałkanami i fotografią. Od blisko dziesięciu lat związana z mediami. Przeprowadzała wywiady m.in. z Georgim Gospodinowem, Serhijem Żadanem, Jasmilą Žbanić, Joanną Kuciel-Frydryszak, Andrzejem Stasiukiem, Mikołajem Grynbergiem, Julem Łyskawą, Cate Blanchett i Jakubem Józefem Orlińskim. Jeśli nie czyta, spaceruje po lesie z psem albo trawi przeczytane na rowerze. Prywatnie w trakcie pracy nad debiutem literackim.

Irek Grin

– menedżer kultury, wydawca, pisarz. Twórca Międzynarodowego Festiwalu Poezji Silesius oraz współtwórca i dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Kryminału Wrocław i Bruno Schulz. Festiwal. Dyrektor programowy Festiwalu Góry Literatury i Festiwalu Rzeki Literatury. W latach 2013 – 2016 kurator literacki Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016, koordynator obchodów Światowej Stolicy Książki UNESCO Wrocław 2016/2017. Juror Literackiej Nagrody Europy Środkowej ANGELUS (2017-2018). Od 2018 do 2026 r. dyrektor Wrocławskiego Domu Literatury, odpowiedzialny m.in. za miejskie nagrody literackie Silesius i Angelus, Wrocławskie Targi Dobrych Książek, wydawnictwo Warstwy czy program Wrocławia – Miasta Literatury UNESCO. Redaktor naczelny Notatnika Literackiego. W latach 2020 – 2026 przewodniczący Rady Fundacji Olgi Tokarczuk. Od 2026 roku prezes zarządu Fundacji Olgi Tokarczuk i Fundacji Festiwal Góry Literatury.

Waldek Mazur

– kierownik zespołu programowego i pr we Wrocławskim Domu Literatury, wykładowca na Wydziale Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego. Koordynator Międzynarodowego Festiwalu Poezji Silesius, pracuje m.in. przy Festiwalu Góry Literatury czy Międzynarodowym Festiwalu Kryminału. Sekretarz redakcji „Notatnika Literackiego”. Technik telekomunikacji, kibic NBA. Prowadzi spotkania, tworzy podcasty. Mieszka we Wrocławiu i Krotoszynie.

fot. Kasia Janusik

Mirosława Szott

Literaturoznawczyni, krytyczka literacka, redaktorka tomików poetyckich. Autorka publikacji naukowych i popularnonaukowych. Teksty krytycznoliterackie publikowała m.in. w „Twórczości”, „Odrze”, „Toposie”, „Frazie”, „Śląsku”, „Pro Libris”. Prowadzi warsztaty kreatywnego pisania oraz spotkania autorskie.

Katarzyna Byłów

– językoznawczyni, antropolożka społeczna, tłumaczka, stypendystka University of St Andrews (2010–2016), European Mind & Life Summer Research Institute (2015, 2016) i European Varela Awards (2015). Prowadziła badania naukowe wśród diaspory tybetańskiej w Himalajach, jako tłumaczka i naukowczyni pracowała w Belgii, Wielkiej Brytanii, Indiach, a obecnie w Polsce. Tłumaczka książek i artykułów naukowych z dziedziny antropologii społecznej i kulturowej, historii, historii sztuki, sztuki, tekstów o tematyce społecznej oraz powieści. Pracuje w Centrum Badań Migracyjnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, jest członkinią Fundacji Olgi Tokarczuk i Rady Programowej Akademickiego Centrum Badań Ex-Centrum Olgi Tokarczuk, Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury oraz Stowarzyszenia Centrum Łucznictwa Tradycyjnego we Wrocławiu.

fot. Iwona Barlik

I edycja Festiwalu Rzeki Literatury odbędzie się w dniach 20–23 sierpnia 2026. Scenami naszego festiwalu będą niesamowite, głównie plenerowe lokalizacje w Zielonej Górze, Bojadłach, Trzebiechowie, Zaborze i Klenicy. We współpracy z Fundacją Festiwal Góry Literatury zaprosimy Państwa na wyjątkowe pasmo koncertowe do Zatonia (zagrają: Waglewski Fisz Emade, Mela Koteluk, Kortez i Raz Dwa Trzy). Posłuchamy fragmentów najnowszej powieści Olgi Tokarczuk „Świata jest za dużo” w wykonaniu autorki oraz utworów Wiktorii Ameliny i Maksyma Krywcowa – pisarzy poległych w wojnie w Ukrainie – w interpretacji Macieja Stuhra.

Zaprosimy na rejsy Odrą w towarzystwie poetów i poetek oraz na wędrówki (piesze i rowerowe) pradoliną rzeki, podczas których przyjrzymy się naturze i spróbujemy lepiej ją zrozumieć. Zaproponujemy różnorodne warsztaty i seminaria w ramach Latającego Uniwersytetu Ludowego. Przygotujemy wydarzenia dla młodszych czytelników oraz czytelniczek. I – oczywiście – będziemy bez przerwy rozmawiać o literaturze.

Ze względu na miejsce urodzenia i wychowania Olgi Tokarczuk (Sulechów i Klenica) konieczność organizacji wydarzeń kulturalnych na terenie ziemi lubuskiej była dla nas oczywista od początku istnienia Fundacji Olgi Tokarczuk. Mówi o tym wprost §7 Statutu Fundacji, który stanowi: „Celem Fundacji jest wspieranie i promocja kultury i sztuki polskiej oraz światowej w Polsce i za granicą, jak również promocja i wspieranie szeroko pojętej ochrony praw człowieka, demokracji, społeczeństwa obywatelskiego, swobód obywatelskich, środowiska, przeciwdziałanie dyskryminacji, wspieranie praw kobiet oraz promocja i wspieranie wszechstronnego rozwoju Polski, w szczególności Wrocławia, Dolnego Śląska, Ziemi Lubuskiej i powiatów wałbrzyskiego i kłodzkiego (…)”. Ten naturalny powód został wzmocniony wnioskami z badań nad wydarzeniami literackimi, które przeprowadził „Notatnik Literacki”: okazało się, że liczba festiwali i wydarzeń literackich na ziemi lubuskiej jest znacząco poniżej średniej. Nasze spojrzenia zatem coraz częściej wędrowały z ciekawością w tamtą stronę.

Zanim jednak rozpoczęliśmy przygotowania do nowego wydarzenia, musieliśmy stworzyć i przetestować formaty, które pozwoliłyby skutecznie i w atrakcyjny oraz zróżnicowany sposób promować kulturę, ze szczególnym uwzględnieniem literatury. Flagowym i realizującym te zamierzenia przedsięwzięciem naszej fundacji okazał się Festiwal Góry Literatury, obecnie największe w Polsce wydarzenie literacko-społeczne.

Festiwal Góry Literatury powstał z inicjatywy Olgi Tokarczuk w 2015 roku. Jego głównymi celami były i pozostają aktywizowanie kulturalne oraz obywatelskie mieszkańców i mieszkanek ziemi kłodzkiej i aglomeracji wałbrzyskiej, promocja kultury oraz czytelnictwa, upowszechnianie i wzmacnianie postaw ekologicznych i równościowych oraz promocja regionu. Od 2022 roku jedynym organizatorem wydarzenia jest nasza fundacja, a dynamiczny rozwój wydarzenia skutkował powołaniem przez nas odrębnej organizacji pozarządowej – Fundacji Festiwal Góry Literatury, która będzie się specjalizować w organizacji dużych wydarzeń.

12. edycja festiwalu, której hasło przewodnie brzmiało „Terytoria”, odbyła się w dniach 10–18 lipca 2026 roku i objęła zasięgiem 30 lokalizacji – przede wszystkim na ziemi kłodzkiej, ale także w aglomeracji wałbrzyskiej czy Kotlinie Dzierżoniowskiej. W trakcie 9 festiwalowych dni zorganizowaliśmy 177 spotkań autorskich, dyskusji, koncertów, czytań, warsztatów, wystaw, spektakli teatralnych, pokazów filmowych, akcji społecznych i seminariów z udziałem ponad 240 gości z szeroko pojętego świata kultury. W tych wydarzeniach towarzyszyło nam niemal 80 tysięcy osób, a materiały, które zarejestrowaliśmy w czasie festiwalu, obejrzano do tej pory (w momencie, kiedy piszemy te słowa, nie minął jeszcze miesiąc od zakończenia Gór) 650 tysięcy razy. Była to zatem następna rekordowa edycja w historii festiwalu.

Sukces Festiwalu Góry Literatury, satysfakcja naszych odbiorców i odbiorczyń, rosnące doświadczenie organizacyjne, skuteczność oraz innowacyjność stosowanych formatów promocji kultury, znaczący wzrost kompetencji kulturalnych mieszkańców regionu i niemała liczba turystów, spośród których wielu od kilku lat rezerwuje sobie czas wakacyjny właśnie na odwiedziny na naszym festiwalu – to wszystko skłoniło nas do decyzji o rozszerzeniu działalności festiwalowej na teren województwa lubuskiego. Szczególnie że to właśnie mieszkańcy tego regionu stanowią niemałą grupę uczestników i uczestniczek dolnośląskiego festiwalu. A nasze główne zadanie brzmi: nie czekaj na publiczność. Idź do niej, poszukaj. Nawet nie wiesz, ilu ludzi w mniejszych miastach i wioskach wyczekuje, aż blisko nich pojawi się wartościowa oferta kulturalna.

Tak oto wróciliśmy do idei Festiwalu Rzeki Literatury, pomysłu, z którym pojawił się niegdyś u nas wraz z gronem przyjaciół i ludzi kultury Krzysztof Fedorowicz, lubuski poeta, prozaik i winiarz. Dynamiczny rozwój naszej fundacji, w tym decyzja o powołaniu przez Fundację Olgi Tokarczuk wspierającej nas Fundacji Festiwal Góry Literatury, sprawiły, że jesteśmy gotowi na następne wyzwania.

Pierwszą edycję Festiwalu Rzeki Literatury zaplanowaliśmy na 4 dni. Chcielibyśmy, aby wykorzystała sprawdzone i skuteczne rozwiązania programowe i organizacyjne, w tym kilka pasm i kilka lokalizacji, ze szczególnym uwzględnieniem niewielkich miejscowości. Bardzo istotnym elementem pozostanie organizacja wydarzeń zwracających uwagę na aspekty ochrony środowiska, równości praw i budowanie społeczeństwa obywatelskiego.
Ogromne znaczenie mają dla nas zarówno powojenne podobieństwa historyczne i społeczne ziemi lubuskiej i Dolnego Śląska, jak i różnice. I chociaż Rzeki Literatury nie mają hasła przewodniego, intuicyjnie czuliśmy, że staną się sceną, na której będziemy kontynuować rozmowę o fenomenie terytoriów i budowaniu tożsamości ludzi na nich mieszkających. Tak też się stało.

Również symbolika i realność rzek znakomicie definiują i uświadamiają nam wiele problemów współczesnego świata, a także poszerzają konteksty, które chcielibyśmy rozważać podczas nowego festiwalu. Zwłaszcza że będziemy to robić w pięknych parkach i nieoczywistych przestrzeniach nadrzecznych, podkreślając nierozerwalny związek kultury z naturą.

Wierzymy, że konsekwentna, organiczna praca podnosząca kompetencje kulturalne i obywatelskie mieszkańców i mieszkanek wraz z wyrazistą promocją województwa i wzmocnieniem mechanizmów zrównoważonego rozwoju również poprzez kulturę to jeden z najważniejszych elementów budowania tożsamości i wizerunku regionu. Zależy nam nie tylko na uzupełnianiu i rozwijaniu istniejącej oferty kulturalnej oraz dzieleniu się dobrymi praktykami, lecz także na tym, by uczyć się od lokalnych partnerów.

Zapraszamy Państwa serdecznie do udziału w I edycji Festiwalu Rzeki Literatury.
Zaczynamy!

 

Organizatorzy

Mecenasi

Sponsor

Partner Podróży

Partnerzy